Voor mijn verjaardag kreeg ik van mijn vrouw de Speedweek cadeau. Na 5 jaar ZAC racen kan wat “bijscholing” geen kwaad en de organisatie van Wilco Zeelenberg staat als meest complete en professionele aangeschreven in de motorwereld. Bovendien is de locatie Zuid Spanje gehouden. Al met al voldoende reden om voor Zeelenberg te kiezen en voor mijn vrouw om zelf ook mee te gaan, zij het niet als rijder. Ronald, de”R” van MR-Racing, doet wel mee. In November is het dan eindelijk zover. We leveren de motoren op zaterdag in bij de transporteur om ze woensdag weer terug te zien op het circuit. Alles is bij de Speedweek namelijk voor je geregeld. Om 4:20u vertrekken we naar Schiphol. Daar zijn de medecursisten al vlot herkenbaar. Na 2,5u vliegen landen we op Alicante en na nog eens 2,5u in de bus arriveren we bij “Circuito de Almeria”. Het uitpakken van de motor kan vandaag nog niet omdat het circuit gebruikt wordt. We krijgen daardoor wel de kans om Michael van der Mark op zijn GP125 machine aan het werk te zien en we hebben we de primeur van het zien en vooral hóren rijden van de nieuwe Moto2 klasse! De eerste indruk van de baan is “mooi maar wel moeilijk”. (Die indruk blijkt later geheel correct te zijn). Terug de bus in voor het laatste stuk naar het hotel. Ook dit hotel is piekfijn voor elkaar. Gelegen aan het strand, geheel gevuld met race-collega’s en gezegend met mooie kamers, heerlijk eten en een gezellige bar. ’s Avonds in de hotelbar presenteert Wilco zijn indrukwekkende crew. Niet alleen indrukwekkend qua hoeveelheid mensen, maar ook het kaliber van de mensen. De meeste voorrijders zijn (inter-)nationaal coureurs (geweest) waaronder oud GP-coureur Patrick van der Goorbergh. Verder staat er een 5 man sterke technische crew en de catering komt Wilco’s Yamaha Supersportteam! Donderdag zijn we na het uitkratten en inrichten van de pitboxen klaar om te starten. Ik ben ingedeeld in groep 5 (van 10) onder leiding van Patrick v.d. Goorbergh als instructeur. De groep bestaat geheel uit ervaren circuitrijders die voor het eerst op Almeria komen. Patrick neemt kort de tijd om onze banden op te warmen en rijdt de lijnen keurig voor. Als we globaal weten waar we heen gaan wordt het tempo verbazend rap opgevoerd. Oef, dit gaat aanpoten worden. De tweede en derde sessie wordt het tempo rap nog verder opgevoerd. Toch, omdat het zo soepel gaat, is het wel te volgen. Er zijn zelfs stukken die ik vlot door heb, waarbij ik de indruk heb dat het nog wel harder kan. Op andere stukken laat ik echter weer tijd liggen dus het is wel handig dat ik plekken heb waar ik in kan lopen. Patrick maakt tussen de sessies door heldere opmerkingen die per coureur en bocht aangeven waar de verbetering mogelijk is De instructies zijn direct bruikbaar en toepasbaar. Het indrukwekkend hoe Patrick in zijn spiegels 6 man kan analyseren terwijl hij zelf ook in ons tempo de baan rondt. Door de regen (toch...) blijft het vandaag maar bij 3 sessies, maar dit is voldoende om de baan te leren kennen voor mij. Op dag 2 en 3 rijd ik in dezelfde groep. Het is gebruikelijk dat er een andere instructeur voorrijdt, maar ik ben blij dat Patrick ons nog steeds begeleidt. Zijn analyses helpen me goed en snel verder… tot ik de geweldige tip krijg: “Je moet alleen nog meer vertrouwen in je voorband krijgen”. Tja, makkelijker gezegd dan gedaan! Ook Patrick ziet dat ik het wel probeer maar er toch mee blijf worstelen. Daarom pakt hij voor de volgende sessie even mijn motor beet, duwt en trekt wat en vraagt vervolgens om een schroevendraaier. Hij schroeft de uitgaande demping flink terug. Eenmaal op weg is het vertrouwen meteen enorm gegroeid. Ik voel de voorkant veel beter aan en hou hem zelf met koude banden goed bij. Ook dit heeft hij dus in de smiezen! (Tja, Jurgens’ GP500 machine kreeg hij ook goed aan het sturen…) De laatste sessie van de zaterdag krijgen we allemaal de kans om vóór de instructeur een vrije ronde te rijden. Hiermee kunnen we een tijd zetten voor de juiste groepsindeling van maandag. Voor het eerst gaat het nu dus om rondetijden. Deze worden op de terugweg in de bus verstrekt. Ondanks het feit dat deze week om ontwikkelen en leren gaat, is dit voor iedereen toch wel erg interessante kost en ’s avonds aan de bar het meest besproken onderwerp. De rustdag op zondag is buitengewoon welkom. 3 dagen intensieve circuit training hakt er in en zeker de zaterdag (met 6 sessies) voel je zowel mentaal als lichamelijk best goed zitten. We nemen rustig de tijd voor uitslapen, een stuk lopen en verder vooral genieten van de Spaanse zon en paella. De maandag gaat het wat meer om presteren. Vandaag krijgen we minder begeleiding, meer vrijheid en gaan we op eigen kracht onze tijden zetten. Iedereen zegt dat vandaag meestal de beste tijden worden gereden. Iedereen is fris, fit en gedreven. De laatste dag moet je niet rekenen op het aanscherpen van je tijd… In plaats van de eerste sessie wordt de hele club meegenomen te voet langs het circuit. Wilco gaat ons uitleggen op welke punten we tijd kunnen winnen door flink te accelereren. Tot nu toe hebben we zoveel mogelijk op souplesse gereden, maar er moet nu toch ook gas gegeven gaan worden. Bocht voor bocht krijgen we de theorie, aangevuld door instructeurs die langsrijden. Zo kunnen we zien en vooral ook hóren hoe ze met hun gas spelen. Erg leerzaam. We kunnen de getoonde theorie direct in praktijk brengen. Na de eerste sessie achter Henk van der Mark, waarbij het gas er al flink op kan, krijgen we vrij baan om onze eigen lijnen te bepalen. Voor velen is het nog best lastig om zonder voorrijder netjes te blijven rijden. Zelf merk ik dat de race-ervaring zich hier niet verloochent en kom in een lekker ritme. Eind van de dag rijd ik 3 seconden harder dan zaterdag! Ook mijn vrouw kan vandaag een rondje mee achterop bij Wilco op de two-seater R1. In no-time wordt een outfit bij elkaar gescharreld voor de rit van haar leven. Resultaat: Ze is ingeschreven voor haar eerste circuittraining en overweegt al om zelf een circuitfiets aan te schaffen… Deze laatste dag wil ik toch wel een serieuze poging wagen mijn tijd nog verder te verbeteren. Ik gooi er nog een vers setje banden tegenaan en dat maakt een merkbaar verschil. Ik rijd nog een paar heerlijke sessies. De laatste sessie haken veel mensen al af die het na 5 dagen knallen wel mooi geweest vinden. Ik maak gebruik van de ruimte op de baan en ga er nog een keer goed voor zitten. Dit resulteert toch in nog een dikke seconde verdere verbetering. Het kan dus wel… Wilco Zeelenberg heeft in 13 jaar een geweldige organisatie neergezet met een professionele en gedreven club mensen die allemaal hun bijdrage leveren aan het leveren van een geweldige ervaring aan de klanten. Een club bestaande uit instructeurs van internationale allure, een technische crew met tomeloze inzet (een total-losse R1 rijdt de laatste dag toch weer mee), catering van WK niveau en niet te vergeten Ron (broer) en Piet (vader) Zeelenberg die ze zorgen met elkaar dat wij ons als rijder maar op één ding hoeven te concentreren; rijden. Er is nog één aspect aan de Zeelenberg Speedweek absoluut vermeldenswaardig. Het is geweldig om ’s avonds aan de bar met de instructeurs terug te blikken op hun race carrière, te discussiëren over de huidige en toekomstige coureurs en te bomen over onze gezamenlijke grootste hobby, motorracen. Dit, gekoppeld aan de totale ontzorging overdag maakt dat je je als rijder bij de Zeelenberg Speedweek voelt als een echte coureur. Marc Wingelaar www.mrracing.nl